Reis naar Vietnam
deel 3
: Schoolreisje naar Dai Nam themapark

Er is zoveel gebeurd de afgelopen week dat ik eigenlijk geen
tijd had om een verhaal te schrijven. Inmiddels zit ik al weer in het vliegtuig
op weg naar huis. Daarom deel 3 en 4 in één keer!

Het schoolreisje met de kinderen van het Cu Chi Free Education
Project was weer geweldig. De kinderen hebben genoten. Al heel vroeg en
zenuwachtig waren de kinderen die dag op school. Het moest ook wel vroeg zijn,
om 6 uur zouden we vertrekken. De 3 bussen stonden al klaar.

Als eerste werd er een gezamenlijke dagopening op het plein
gehouden waarna de kinderen allemaal het paarse shirt van Care4theKids kregen
om aan te trekken.

En ja, eindelijk mochten ze de bussen in om op weg te gaan
naar het park Dai Nam. Een park met verschillende thema’s; een dierentuin, een
speeltuin, een strand/zwembad, een futuristisch park, een tempel etc. Wij
hebben dit jaar gekozen voor de dierentuin en het strand/zwembad.

Om even over 7 uur waren we op het park, Vanuit de grote bus
overgestapt op een soort treintje dat ons vervolgens naar de dierentuin bracht.
Hier was het natuurlijk nog enorm rustig en de kinderen hadden dan ook alle
ruimte en tijd om de dieren te bekijken. Het meest indrukwekkend waren natuurlijk
de tijgers, maar ook de neushoorns (en zeker die met een baby) vonden ze
geweldig. De neushoorns werden op het moment dat wij er waren gevoerd.

Als laatste kwamen we bij de giraffen. Omdat deze zo hoog
zijn is er een soort loopbrug gecreëerd waar je de dieren kan bekijken. De
giraffen kunnen met hun kop op de loopbrug komen. Natuurlijk gaf dat hilarische
taferelen. Zodra een giraf met zijn kop dichtbij kwam, sprongen de kinderen
weg. Alhoewel, een aantal durfde de giraf wel te aaien.

Na een paar uur te hebben gelopen in de dierentuin, het was
nog maar 10 uur, begon iedereen toch wel wat trek te krijgen. Dus de lunch werd
vervroegd naar 10.30. Eerst allemaal naar het toilet om zwemspullen aan te
trekken en dan weer het treintje in richting Dai Nam Beach (het zwembad) waar
de lunch al klaarstond. Rijst met een kippenpoot, groente en ei. Iedereen heeft
zitten smullen.

En ja, dan is het tijd om richting het water te gaan. Wel
wachten we netjes op elkaar. Er worden eerst nog wat bewegingsoefeningen gedaan
en gedanst (er is geluidsapparatuur mee voor de muziek) en dan kan het aftellen
beginnen om met z’n allen tegelijk het water in te rennen. Wat een
feest!!!! Vervolgens zie je
kinderen niet meer. Ze genieten in het water met allerlei speeltoestellen,
watervallen en de golfslag. Even tussendoor nog wat snacken en drinken maar het
liefst niet te lang. Tegen 3 uur worden de eerste kinderen, de jongste, uit het
water gehaald om zich te douchen en om
te kleden. Zodra zij in een stoel gaan zitten, en de volgende groep zich gaat
omkleden, zien we de eerste kinderen indommelen. Ze zijn werkelijk heel moe!

Maar niet alleen de jongste! Zodra we rond 4 uur weer in de
bus op weg naar Cu Chi zitten, is het wel heel akelig stil in de bus. Zo’n
beetje iedereen slaapt. Zelf had ik één van de jongste languit schoot liggen
die eigenlijk ook niet wakker was te krijgen toen we op school aankwamen. Op
het schoolplein werd de dag met elkaar afgesloten. Hier zag je de jongste nog
knikkenbollen.

Het was een mooie dag met heel veel blije gezichten. De
kinderen, maar ook de zusters en teachers hebben genoten!!! De kinderen hopen nu
al op volgend jaar weer zo’n mooi dag!

Als afsluiting zijn we met de zusters en teachers nog een
noodlesoep wezen eten in een plaatselijke, echt Vietnamees, straatrestaurantje.

Ook ik was uitgeblust na deze dag, maar wat is dit mooi om
te zien en meemaken. Om half 9 was het uitgestorven binnen de community van The
Congregation in Cu Chi. Alle zusters lagen al plat, zo ik ook!

Reis naar Vietnam
deel 4:
In gesprek met de
studenten Ngoc en Tu

Nadat ik op donderdag bij Tu ben wezen kijken op de
universiteit was ik ook heel benieuwd hoe het met Ngoc gaat. De andere student
die via het studiefonds van Care4theKids kan studeren. Zij is al een paar keer
van richting veranderd in haar gedachten voor een studie die zij wil gaan doen.
Net als Tu wilde Ngoc eigenlijk medicijnen studeren, maar dat is voor haar te
hoog gegrepen. Vervolgens dacht ze leerkracht te willen worden, al was er nog
twijfel, en ook dit is inmiddels weer bijgesteld. Ze heeft op school een soort
beroepen-keuzetest gemaakt om te zien wat nu echt bij Ngoc past qua beroep.

Hier kwam uit dat zij zeer geschikt zou zijn als manager.
Hier is Ngoc over na gaan denken en zij is steeds enthousiaster geworden. Zoals
het er nu uitziet, gaat Ngoc economie studeren. Heel enthousiast kwam ze al aan
met een boekje van de universiteit waar zij dat kan en wil gaan doen. Echter
heeft zij nog heel even voor de definitieve keuze. Ngoc zit in het laatste jaar
van de High school en pas wanneer zij werkelijk is geslaagd kan zij zich
aanmelden bij de universiteit. Ze gaf wel aan te hopen dat wij haar kunnen
helpen bij deze studie. Ook heeft ze nog wat meer Engels nodig om werkelijk
volgend jaar naar de universiteit van haar keuze te kunnen. Hiervoor willen we
kijken of het mogelijk is om extra bijles te krijgen. Echter zijn hier
natuurlijk weer kosten aan verbonden. Mocht u hieraan willen bijdragen? Laat
het even weten of neem contact met me op.

Tu kwam ook nog even langs. Ik had een koffer vol spullen meegenomen vanuit
Nederland met o.a. shirts die voor hem en zijn broer zeer goed van maat waren.
Geweldig te zien hoe blij ze hier mee zijn. Verder zaten er in de koffer nog
veel meer kleren, spelletjes, een bouwpakket auto en heel veel hartjes voor de
kinderen gemaakt door mw. Kruijning. Ngoc heeft er al een paar gehad. De rest
is een kerstcadeautje voor de kinderen van het Free Education Project. Jaap en
Jannie, heel erg bedankt voor de koffer die jullie hiervoor beschikbaar hebben
gesteld. Deze wordt uiteindelijk ook weer gebruikt door de zusters van het project
als zij worden uitgezonden naar een ander land.

Het is mooi deze studenten te kunnen helpen met hun studie
en daarmee hun toekomst! Onderwijs is zo belangrijk voor je toekomst, ook in
Vietnam. Misschien juist nog wel meer. Echter zijn de kosten voor het onderwijs
óók daar behoorlijk hoog. Het schoolgeld misschien niet zozeer, maar er komt
wel heel veel bij kijken, zoals uniformen, boeken etc. En wanneer men eenmaal
naar de universiteit gaat, verblijfskosten.

We kunnen nog extra ondersteuning gebruiken voor zowel het
studiefonds als het Free Education Project. Wilt u hieraan bijdragen en helpen
aan de toekomst van deze kinderen/jongeren? Kijk op de website of neem contact
op. Alvast dank!

Hartelijke groet,

Henriette

PS. Er volgt aankomende week nog een verhaal over mijn
gesprek over de zusters t.a.v. de ondersteuning van Care4theKids aan het Free
Education project en de andere belevenissen van mijn reis naar Vietnam.