Bezoek aan Tu, student aan Pham Ngoc Thach University

Binnen Care4theKids zijn we anderhalf jaar geleden, in
samenwerking met donateurs, een studiefonds gestart om jongeren de kans te
geven te gaan studeren. Jongeren die hiervoor vanuit hun eigen thuissituatie
geen kans voor hebben.

Het idee is dat in eerste instantie de studie wordt betaald
door Care4theKids en wanneer zij gaan werken de studie afbetalen zonder enige
vorm van rente of iets dergelijks. Op die manier kunnen we weer andere jongeren laten studeren. Echter
gaat het niet alleen om het studeren zelf, maar ook uniforms en boeken moeten
betaald worden en vaak ook nog verblijfskosten omdat deze jongeren te ver van
de stad wonen om dagelijks heen en weer te reizen. Op de website kun je hier
meer over lezen.

Inmiddels ondersteunen we op deze manier twee studenten, Tu
en Ngoc. Ngoc zit in het laatste jaar van de High School en Tu is net aan de Pham Ngoc Thach University begonnen om
medicijnen te gaan studeren. Hij wil graag in de operatiekamer werken.

Ik heb Tu, samen met
de zusters Dominic en Thao, opgezocht op de Pham
Ngoc Thach University
. De universiteit staat in district 10 en op het
moment dat we daar aan kwamen was het ontzettend druk in de straat. Veel
studenten, maar ook veel bedelaars. De laatste groep weet dat als je gaat
studeren er dus wel iets te besteden is bij de jongeren (of hun ouders).
Daarnaast is aan de overkant van de universiteit een lokaal ziekenhuis (hier
wordt vanuit de universiteit in de praktijk gewerkt}. Dit ziekenhuis heeft een
iets andere status dan een internationaal ziekenhuis en hier komt over het
algemeen de bevolking die het minder goed heeft. Ik weet vanuit een eerdere ervaring
dat de familie hier zelf bijv. het eten voor de patiënt moet verzorgen maar ook
een deel van de verzorging, echter vanuit een (thuis)situatie die vaak al
schrijnend. De drukte rond de universiteit en het ziekenhuis had dus ook hier
mee te maken. De situatie rondom het ziekenhuis heeft weer eens enorme indruk
op me gemaakt. Wat is het toch raar verdeeld in de wereld.

Echter kwamen we voor Tu. Binnengekomen in het
universiteitsgebouw voelde het gelijk als een andere wereld, schoon, ruim en
opgewekte jongeren. Zo ook Tu. Wat is het mooi te zijn, hoe hij zich daar al
thuis voelt en hoe blij en gelukkig hij is. Enorm blij omdat hij de kans krijgt
te studeren en hij vindt nu alles al leuk.

Hij vertelde enthousiast over hoe het eerste jaar eruit
ziet. Dit is verdeeld in tweeën waarbij hij het eerste half jaar 8 vakken
krijgt en het tweede halfjaar 7 vakken. Nu is het vooral nog theorie maar
verderop in het jaar zal hij ook al mee gaan lopen in het ziekenhuis. Deze
studie duurt 4 jaar.

Intussen woont Tu doordeweeks in Ho Chi Minh. Het is te ver
om dagelijks heen en weer te reizen met de bus. Tu deelt een kamer met 5
vrienden. Je moet dit echt anders zien dan in Nederland waar een student een
kamer voor zichzelf heeft. Het is dus niet een studentenhuis dat met elkaar
gedeeld wordt, maar een kamer dat ongeveer zo groot is als een garagebox. Het
klinkt wat oneerbiedig maar dit is voor hen heel gewoon.

Tu begrijpt dat het leven in de stad echt wel duurder is en
naast zijn studie is hij op zoek gegaan naar een baantje. Vier avonden, van 7
tot 10 uur, werkt hij voor een scooterbedrijf. Dit is mogelijk omdat de studie
vooral op de universiteit plaatsvindt. Vooralsnog hoeft hij buiten de lestijden
en colleges niet veel extra aan zijn studie te doen. Ook dat is weer anders dan
bij ons in Nederland. Zelfstudie kennen ze daar echt minder.

Zelf heb ik weer een ander stukje van de cultuur van
Vietnam, de studiecultuur, leren kennen. Maar het mooiste is dat ik een jongere
zie die ontzettend blij is, geheel op zijn plek en het geweldig vindt te kunnen
studeren, maar ook iemand die ik enorm zie groeien in zijn kennis en
zelfstandigheid. Hij is minder de verlegen jongen die ik anderhalf jaar geleden
leerde kennen.

Hij wil onze donateurs van het studiefonds enorm bedanken
dat hij deze kans krijgt en zegt er alles aan te doen om de studie in één keer
en goed te doorlopen!

Dit is een mooi voorbeeld van:

We can’t help everyone,

But everyone can help someone!

Ik ben heel
trots dat we, als Care4theKids, Tu kunnen helpen een studie te volgen! Wat zou het mooi zijn
wanneer we dit voor meer jongeren kunnen realiseren! Wil je daaraan bijdragen?
Kijk even op de website of neem contact met me op.

Hartelijke
groet,

Henriëtte