Alvast een
korte impressie van het schoolreisje van de kinderen van het Cu Chi Free
Education Project. In de nieuwsbrief, die eind mei verschijnt, vindt u een
uitgebreider verslag.

Dinsdag 3
mei 2016, 6 uur in de morgen (al 31
graden),
druppelen de kinderen opgewonden het schoolplein op. Het is de grote
dag vandaag, we gaan op schoolreisje naar het DAI NAM park. Om 6.45 uur is
iedereen er en gaan de kinderen netjes in de rij staan om met elkaar de dag te
openen. En dan om 7 uur kom ik, voor de kinderen heel onverwachts, langs en
vertel dat ik met ze meega en een verrassing heb. Het shirt dat ik aan heb,
krijgen ook zij allemaal. Een groot gejuich ging erop, wat een feest. Weliswaar
vinden de puberdames het iets minder, want is het wel stoer om allemaal hetzelfde
shirt aan te hebben? Maar ook zij
trokken het aan. weliswaar eerst met een blouse erover.

Nadat
iedereen het shirt aan had zijn we om 7.15 uur de bussen ingestapt en konden we
precies half 8 vertrekken.

Na ruim een
uur rijden en veel gezang verder komen we aan in het DAI NAM park. Ik kijk mijn
ogen uit, wat is het hier enorm groot en mooi. Dan te bedenken dat degene die dit
heeft opgezet, zelf uit een zeer arm gezin komt en dit stukje bij beetje heeft
opgebouwd. En omdat hij zelf zo goed weet wat het is om in armoede te leven,
heeft hij flinke korting gegeven zodat we 3 activiteiten kunnen doen.

Om de
kinderen ook een stukje cultuur mee te geven hebben we eerst de tempel bezocht.
En hoe krijg je nu een groep van 180 opgewonden kinderen stil. Dat is werkelijk
geen probleem. Voordat je naar de tempel gaat, laat je de kinderen eerst even
dansen en zingen.

Verder vertel je iets over respect en waarden en normen.
Geweldig om te zien. De grote nemen de kleintjes bij de hand, voordat je naar
binnen gaat doe je je pet af en binnen ben je stil. En dat gebeurt ook, geen
probleem.

Na het
bezoek, hup de bus weer in om een anderhalve kilometer verderop uit te stappen
voor de dierentuin. Nu denk je misschien waarom lopen jullie dat niet? Omdat het
inmiddels meer dan 35 graden en je pal in de zon loopt en omdat er geen voetpad
langs de weg is. En al zorgen de oudste voor de kleintjes, zij zijn niet
verantwoordelijk.

De
dierentuin is natuurlijk een feest. Helemaal wanneer je de eer krijgt om op een
paard of struisvogel te rijden.

En dan het twee maanden oude tijgertje, zo
schattig. De kinderen renden van het ene dierenverblijf naar het andere. De
grote tijger die voor het raam heen en weer rende had toch wel het meeste
bekijks. Alhoewel, die zwarte beren waren wel heel mooi!

Ondertussen
merken we ook dat de kleintjes moe beginnen te worden. We waren natuurlijk al
vroeg op pad. Zodra we de dierentuin uit zijn, gaan de kinderen weer in mooie
rijen staan. Om even op te laden wordt er wederom gezongen en gedanst. Hoe warm
het ook is, hier genieten de kinderen enorm van. En niet alleen de kinderen, er
kwam steeds meer publiek en ook deze mensen genoten zichtbaar van wat onze
kinderen aan het doen waren.

Ondertussen kregen we veel complimenten, de
kinderen zijn zo lief en zorgen zo goed voor elkaar, en veel vragen, wat is dit
voor groep en waar zijn jullie van? Na korte uitleg kregen we vaak te horen dat
het zo mooi is dat deze kinderen een dagje uit kunnen. Nou, daar zijn we zeker
heeeeeeel trots op!!!

Hup, weer de
bus in en op naar een warme lunch. Die ging er, net als de limonade, bij alle
kinderen gretig in. Na de lunch kwam het grootste feest! Richting het
strand/zwembad!!

Dit is toch
wel het mooiste van de dag, zwemmen! Aangekomen eerst allemaal een zwembroek
aan, de shirtjes blijven aan zodat we iedereen goed herkennen, en dan heel snel
het water in.

We hebben we
kinderen niet meer teruggezien tot aan het eind van de middag. Wat is dit leuk
en genieten! Ondanks dat de meeste kinderen niet kunnen zwemmen was het totaal
geen probleem. Het eerste gedeelte was nergens dieper dan een halve meter. En
de allerkleinste bleven vooral bij ons in de buurt.

Eén van de
teachers, die zelf goed kan zwemmen, nam de oudste jongens en meisjes mee naar
het diepere gedeelte met de glijbanen etc.

Ik kan je
vertellen, ook wij als begeleiders waren van top tot teen helemaal doorweekt. Bij
dik 35 graden natuurlijk geen probleem.

Wat een mooie
dag, en wat is het geweldig de kinderen zo te zien genieten. Even een dagje
zonder zorgen, even een dag “echt” kind zijn! Hier doen we het met z’n allen voor.

Zelf heb ik
erg genoten van de blijdschap van de kinderen! Aan de andere kant heeft dit ook
weer veel indruk op me gemaakt. Het schoolreisje is een hele speciale en
geweldige belevenis voor deze kinderen terwijl bij ons een schoolreisje jaarlijks
terugkeert en zo gewoon is. Waarom is het toch allemaal zo verdeeld in de
wereld, waarom kan niet overal een kind gewoon kind zijn?

Ik kom nu al
een aantal jaren op dit project en samen hebben we al veel mooie dingen gerealiseerd.

Ondanks dat,
en dat ik de kinderen nu geregeld heb gezien, kan ik nog een brok in mijn keel
krijgen als ik zie hoe ze van een dag als deze genieten en hoe dankbaar ze
zijn. Maar ik voel nog meer de emotie als ik weet dat voor deze kinderen geen
mooie toekomst is weggelegd door de schrijnende thuissituatie. Het is mooi om met elkaar te gaan voor een
toekomst voor deze kinderen.

Ik heb het
een voorrecht gevonden om deze dag met deze kinderen mee te mogen maken.

Mede namens
de zusters wil ik alle sponsoren -Autobedrijf
K. Honing, mevr. Kruijning, fam. Schröder, dhr. G. Kurt, fam. Croese, fam.
Honing, mevr. Janssen, mevr. Fentrop, mevr. Schermers- enorm bedanken voor het
mogelijk maken van dit schoolreisje.

Het was een
dag om nooit meer te vergeten.

Hartelijke
groet,

Henriëtte